ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ತಡೆಗೆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪರಿಹಾರ

ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ (Global warming) ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ (Climate Change) ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲುಗಳು. ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಜನರ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ವಾದಗಳಿವೆ. ಆದರೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ತಂಡವೊಂದರ ಜಂಟಿ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಭಿನ್ನವಾದ ವಿಷಯ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ.

ಭಾರತ, ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಮತ್ತು ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದಂತಹ ದೇಶಗಳು 2050ರ ವೇಳೆಗೆ ತಮ್ಮ ಹಸಿರುಮನೆ ಅನಿಲ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯನ್ನು (Greenhouse gas emissions) ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಜನರ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಕೃಷಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.

ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಐಡಿಡಿಆರ್‌ಐ (IDDRI), ಭಾರತದ ಐಐಎಂ ಅಹಮದಾಬಾದ್ (IIM Ahmedabad), ಬಿಟ್ಸ್ ಗೋವಾ (BITS Goa), ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದ ಬೋಗೋರ್ ಕೃಷಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಮತ್ತು ಬ್ರೆಜಿಲ್‌ನ ಫೆಡರಲ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸಂಶೋಧಕರು ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹತ್ವದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಮೂರು ದೇಶಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ

ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಕೃಷಿ, ಅರಣ್ಯ ಮತ್ತು ಭೂಬಳಕೆ (AFOLU) ವಲಯದಿಂದ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಇಂಗಾಲದ ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್ ಹೊರಸೂಸುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ, ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಮತ್ತು ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಯ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಈ ಮೂರು ದೇಶಗಳ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ದೇಶಗಳು ತಮ್ಮ ಭೂಬಳಕೆಯ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಬದಲಾವಣೆ ತಂದರೆ ಜಗತ್ತಿನ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪರಿಸರ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗಲಿದೆ. ಪ್ರತಿ ದೇಶವೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ:

ಭಾರತದ ತಂತ್ರ: ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ (Carbon storage) ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಜಮೀನುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಮರಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದರ (Agroforestry) ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೋಟ್ಯಂತರ ಟನ್ ಇಂಗಾಲದ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಬ್ರೆಜಿಲ್‌ನ ತಂತ್ರ: ಇಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯ ನಾಶವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ತಡೆಗಟ್ಟುವುದು ಮತ್ತು ಹೊಸದಾಗಿ ವಾಣಿಜ್ಯ ಅರಣ್ಯಗಳನ್ನು (Plantation forests) ಬೆಳೆಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಪರಿಸರ ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದ ತಂತ್ರ: ಇಲ್ಲಿನ ಇಂಗಾಲ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿರುವ ಜೌಗು ಪ್ರದೇಶಗಳ (Peatlands) ನಾಶವನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದರಿಂದ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಸಿರುಮನೆ ಅನಿಲ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದು.

ಕಾರ್ಬನ್ ಸಿಂಕ್ (Carbon Sinks): ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಮಣ್ಣುಗಳು ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಇಂಗಾಲವನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಪಂಜುಗಳಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಮತ್ತು ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜೈವಿಕ ಇಂಧನ (Bioenergy) ಉತ್ಪಾದನೆಗೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಇದರಿಂದ ಪಳೆಯುಳಿಕೆ ಇಂಧನಗಳ (Fossil fuels) ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲದ ಹಸಿರು ಯೋಜನೆ

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯ ತಡೆಯುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ವಲಯದ ಮೇಲೆ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇರಿದರೆ, ಅದು ದೇಶದ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಸುಧಾರಿತ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮಾದರಿಗಳ (Computer Models) ಸಹಾಯದಿಂದ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದೆ.

ಜನರ ಆಹಾರದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಅಥವಾ ಆಹಾರ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಲೇ ಬೆಳೆಗಳ ಇಳುವರಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ದಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಈ ಯೋಜನೆಯ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ.

ಎದುರಾಗಬಹುದಾದ ಸವಾಲುಗಳು

ಈ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮಾದರಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುನ್ಸೂಚನೆಗಳು ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ತೀವ್ರ ಬರಗಾಲ, ಅತಿಯಾದ ಉಷ್ಣ ಅಲೆಗಳು (Heatwaves) ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತ ಮಳೆಯನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಲೆಕ್ಕಹಾಕಲು ತಡಕಾಡುತ್ತವೆ. ತೀವ್ರ ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯಗಳು ಕೃಷಿ ಇಳುವರಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಾಧಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಂದಾಜಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಈ ಭೂಬಳಕೆಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ರೈತರ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳ ಮೇಲೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಏರುಪೇರುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗಣಿತದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕೆ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸವಾಲುಗಳ ನಡುವೆಯೂ, ಈ ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನೆಯು ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರಿಗೆ (Policymakers) ಒಂದು ನೈಜ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ದಾರಿದೀಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಗುರಿಗಳ (SDGs) ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸಿದೆ. ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಆಹಾರದ ಕೊರತೆಯಾಗದಂತೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ರೈತರ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನದ ವಿರುದ್ಧ ಜಯಗಳಿಸಲು “ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಗಳ ಸಮರ್ಪಕ ನಿರ್ವಹಣೆ” ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತವಾದ ಹಾಗೂ ಏಕೈಕ ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಆಧಾರ